هوا داغ بود، گلوها خشک و عطش امان همه را بریده بود. قمقمه ای دست به دست می چرخید، اما هیچکس جرأت نوشیدن نداشت. هر رزمنده تنها لبانش را با آن تَر می کرد تا آب به نفر بعدی برسد و این معجزه ایثار بود که قمقمه ی کوچک، تشنگی یک گروهان را تاب آورد. این تنها یک خاطره نیست؛ این تصویر واقعی مقاومت در قلب عملیات کربلای ۱ است؛ نبردی سرنوشت ساز در تیرماه ۱۳۶۵ که نه تنها به آزادسازی مهران انجامید، بلکه ارتش عراق را وادار به عقب نشینی کامل کرد.